انسان

مرکز توان بخشی معلولین و عقب ماندگان ذهنی شهر سر راه هر روزه ی من است. صبحهای زود که می روم آنهایی که زودتر رسیده اند بیرون در ایستاده اند تا در باز شود و به سر کار بروند. آدمهای ساده و مهربان و کودک منشی که هر روز دیدنشان یادت می آورد که چقدر نعمت غیر قابل شمارش در زندگی ات داری! 

داخل ساختمان به نظر پر از انواع کارگاهها می رسد. جلوی ساختمان هم یک نانوایی و کافه است که نانهای تولیدی همین موسسه را می فروشد  و با اینکه چندان هم در معبر اصلی نیست اگر کمی دیر بروید نان تمام شده. 

تصمیم گرفتم من بعد هر از گاهی در مورد این انسانهای متفاوت بنویسم. جمعی که با وجود تمام ناتوانی یا کم تواناییهایشان، آمادگی و رغبت بالایی برای کمک به دیگران دارند. اینکه می بینی کسی که خودش با مشکلات حرکتی قدری با سختی راه می رود در عین حال دست یکی ناتوانتر از خودش را گرفته یا دارد پا به پای او راه می رود و حواسش به او هست، تلنگر بزرگی است. این آدمها نمونه های خوب انسانند. چیزی که سالهاست کم یاب است.

/ 0 نظر / 13 بازدید