راه دل؟؟!

ازش دلخور بودم. بهش پیغام حال و احوال دادم. طبق معمول فوری جواب داد! کمی حال و احوال مکتوب کردیم، اشارتی هم به موضوع دلخوری داشتم اما به خیر و خوشی مکاتبه تمام شد. گذشت! حرف نزده روی دلم سنگینی می کرد. امشب یاد چند هفته ی پیش افتادم و حرف نزده و اینکه آیا او واقعا نفهمید که من دلخور هم بودم و نگفتم؟؟؟!!! که هنوز اینقدر من را نمی شناسد؟!! بعد با خودم تحلیل کردم و تا ته داستان رفاقت رفتم اما درست در لحظه ای که  نتیجه گرفتم "دوست کم نیست او را چه حاجت" پیغامش رسید!! پیغامی که می گفت حواسش هست که ممکن است دلخور هم بوده باشم!!! جواب دادم اتفاقا همین چند دقیقه ی پیش به یادت بودم. جواب گرفتم دل به دل راه دارد!

پس فعلا مصرع دوم را اجرایی نمی کنم. فعلا "قهر تا روزگار قیامت" همان مصرع شعر کودکانه بماند!

/ 0 نظر / 13 بازدید