یکی از بدترین اتفاقها در یک دوستی این است که یاد کسی بیفتی و بعد فکر کنی بهتر است حالش را نپرسم، ان شالله که خوب و خوش است. 

چند روزی هست که نه به سختی، به آسانی از پرسیدن حال یکی صرفنظر می کنم. هر روز در لیست تماسهایم پایین تر و پایین تر می رود و من ازینکه هر بار پیغامهایم را چک می کنم از آن فرد پیامی ندارم حس آرامش خوبی دارم. 

اینکه احوال نپرسیدن یکی حالت را بهتر از احوال پرسیدنش بکند خیلی معنی دارد، اگر طرف بداند و بفهمد!

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٥:٢٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٥/۸/٢٤
تگ ها : دوستی