قصه ی آدمها

یوهانس پدری آلمانی و مادری اریتره ای دارد. پسر گرم و مهربانی است. عاشق فارسی حرف زدن و یاد گرفتن است. ایرانیها را هم خیلی دوست دارد. فن یک گروه زیر زمینی موسیقی ایرانی است و به هر ایرانی که برسد می پرسد که آیا می شناسدشان یا نه؟ تا حالا هم هیچ ایرانی ای این گروه را که می گوید از مش.هد موسیقی  انگلیسی تولید می کنند نشناخته. آرزویش سفر به ایران و مخصوصا مش. هد است با اینکه مسلمان نیست.

یوهانس یک اختلاف جالب بین ایرانیها و اریتره ایها پیدا کرده. می گوید شما ایرانیها وقتی مورد هجوم عربها قرار گرفتید زبانتان را حفظ کردید ولی رسم الخط تان را به عربی تغییر دادید ولی اریتره ایها بر عکس عمل کردند! یعنی زبان عربی را گرفتند و با خط خودشان نوشتند! خطشان را هم نشانم داد مرا به یاد تای می انداخت!! خیلی این نکته جالب بود گفتیم اینجا هم ذکر کنیم.

یوهانس در مورد آوای زبانها هم نظریه دارد! می گوید فارسی را دوست دارم چون خوش آواست. اینرا خیلیها می گویند اما یوهانس در تکمیل صحبتش اضافه می کند که فارسی اوای خنثای زیبایی دارد. مثال می زند که آلمانی آوایی مردانه دارد و اسپانیولی آوای زنانه اما فارسی یک آوای بینابینی دار که زیباترش می کند. جالب بود این هم!

  
نویسنده : شیث ; ساعت ۱٢:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٤/٢۳
تگ ها :