ما آدمها

شاید من آدم خوشبینی باشم. اما به گمانم اینکه یک نفر بعد از دلخوری از شما به شما دلیل دلخوری اش را بگوید حتی اگر کمی هم نامهربانانه بگوید با ارزش است. این در مورد آدمهایی که یک زمانی با شما تعامل داشته اند و حالا سالی ماهی یکبار هم همدیگر را نمی بینید و احتمالا نخواهید دید بیشتر صادق است. این یعنی آن آدم برای آن اوقات و خاطرات خوبی که از دوستی یا همکاری با شما داشته احترام قائل است. 

که هنوز آنقدر برای شما احترام یا اعتبار قائل است که با شما حرف بزند. متاسفانه این را من اینجا چندین بار تجربه کردم که مخصوصا این آلمانیها وقتی دلخور می شوند یا چیزی را درک نمی کنند به یکباره همه چیز کات می شود و حتی راه سوال کردن و تلاش شما را برای حل مشکل یا سو تفاهم می بندند! خود آلمانیها هم به شیوع این رفتار در بین هموطنانشان اذعان دارند!! 

سوپروایزر رسمی سابق- بعد از ایمیل یادآوری من البته- ایمیل زده و گفته فکر می کند ما با هم به توافق نمی رسیم و او واقعا می خواهد این داستان تمام شود. گفته به نظرت چه کنیم؟ پیشنهاد هم داده باقی حرفهایمان را به هم ایمیل کنیم.

جواب من این بود که ما باید حرف بزنیم حتی اگر به توافق نرسیم. حرف زدن و گوش کردن می تواند حس آدم را بهتر کند. نوشتن تنها، باعث سو تفاهم می شود کما اینکه تا حالا شده. گفتم من فکر می کنم اینکه ما من بعد، هر وقت یاد این ماجرا افتادیم کمتر آزرده باشیم ارزش چند ساعت صرف وقت را دارد. امیدوارم بپذیرد.

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۱٢
تگ ها :