1-دیروز در دانشگاه خبرهایی بوده که احتمالا الان همه می‌دونند. من بعد از ظهر دیروز در جلسه ای در دانشگاه امیرکبیر از کسایی که صبح شریف بودند شنیدم که شریف شلوغ بوده و قراره شهدای گمنام رو تو مسجد دفن کنند. بقیه خبرها رو شب از تلویزیون شنیدم و دیدم!

2-به نظر من شهید حرمتی داره که باید بهش احترام گذاشت. اگه این شهدا گمنام نبودن، خونواده هاشون اجازه می‌دادن تو هر جایی که بقیه خوششون میاد دفنشون کنن؟ به قول یکی از دوستان «شهید گلدون نیست» که هر جا خوشمون بذاریمش. این آدمی که امروز شهید گمنامه یه روزی یه موجود زنده ای بوده مثل ماها؛ چه قبول داشته باشم چه نداشته باشیم این آدم جونش رو که با ارزش ترین داراییش بوده داده. درسته رفته بهشت و بهتر نصیبش شده اما بالاخره واسه جامعه فداکاری کرده. من نمی‌فهمم اونایی که چنین تصمیمایی می‌گیرن دنیا رو چطور می‌بینن. من فکر می‌کنم دفن کردن شهدا تو جای جای شهر کار درستی نیست. یعنی تصمیم گیرنده های محترم حاضرن بعد صد سال اگه از دنیا رفتن ببرنشون این ور اونور شهر دفن کنندشون؟ اگه بعضیا رو تو خونه هاشون یا کتابخونه شون یا جای دیگه ای دفن کردن به خاطر این بوده که یا خودشون اینطور خواستن یا شرایط جامعه ایجاب می‌کرده اما حالا چه ضرورتی باعث میشه چنین کاری درست باشه؟

3-اصلا چرا شریف؟ شاید می‌خواستن به این وسیله بقیه دانشگاهها رو آماده کنن!

4- دکتر سهراب پور به نظر من انسان بسیار محترمیه. سعی می‌کنه خوب عمل کنه و عملکردش هم بد نبوده. به نظر من گزینه بهتری برای ریاست دانشگاه فعلا وجود نداره. اگه اونایی که این حرکات دور از ادب رو داشتن دانشجوی شریف بودن، به کجا می‌رویم؟؟؟ 

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٩:٢٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱٢/٢۳
تگ ها :