احترام حرفه ای

اولین باری که قرار شد من درخواست پیشنهاد فنی به شرکتها بفرستم سوپروایزر سوم- که جوانتر از دو تای دیگر است- گفت که پاسخ چنین مکاتباتی باید توسط یک نیروی استخدام موسسه دریافت شود چرا که دانشجوها کوتاه مدت هستند و پروژه ها طولانی مدت. گفتند زیر درخواست بنویس لطفا پیشنهاد فنی خود را به سوپروایزر من آقای فلانی بفرستید. حالا این آقای فلانی- یعنی خود این بنده خدا- از نظر من سوپروایزر نبود اما دوست داشت باشد. من هم با اینکه خوشم نیامد این کار را کردم. سوپروایزر رسمی هم که گفتگوی ما را شنید به من گفت که فلانی درست می گوید و کاری که می گوید را انجام بده که این روال اینجاست. 

گذشت. در طی این مدت شرایط به گونه ای پیش رفت که سوپروایزر رسمی قبول کرد که بهتر است ایمیل به شرکتها به آلمانی فرستاده شود- به جای انگیسی که من می فرستادم- پس متن را آماده کردم و برای ترجمه برایشان فرستادم. ایمیل ترجمه شده که برگشت فرمتی متفاوت داشت. همانطور که مستحضرید سوپروایزر رسمی خیلی سعی می کنند احترام بنده به عنوان یک آدم با سابقه حفظ شود. ایمیل را که دیدم گفتم چرا قسمت مربوط به ارسال به سوپروایزر را به " لطفا یک رو نوشت از پیشنهاد فنی خود را به آقای ایگرگ بفرستید" تغییر داده اند. البته که متن جدید به نظر من خیلی بهتر بود اما خواستم دلیل تغییر از نظر ایشان را هم بدانم. گفتند ما تا حالا همیشه همین فرمت را داشتیم اما من دیروز که این ایمیل انگلیسی را دیدم فکر کردم این متن احترام کافی برای فرستنده اش یعنی دانشجو را در خود ندارد. فرستنده این متن جدید، همکار ماست آدمی که کاری جدی انجام می دهد اما متن قبلی اینطور نبود. اگر چه ما تا به حال همیشه این کار را کرده بودیم اما من فکر کردم که اشتباه کرده ایم این شد که متن را تغییر دادم. به نظر تو این متن جدید بهتر نیست؟ من هم گفتم قطعا خیلی بهتر است. 

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٦:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱۱
تگ ها :