من و سوپروایزرم

ما هر ماه یک فرم آلمانی را که کلی ضربدر و نوشته های ریز ریز دارد با راهنمایی سوپروایزرهایمان امضا می کنیم و به ایشان یا خانم منشی بخش برمی گردانیم تا نفر ساعت ما را هم روی پروژه ها شارژ کنند. امروز سوپروایزر محترم رسمی که در دورترین نقطه اتاق  نسبت به من می نشیند فرم من را به همکار بقل دستی داد تا امضا کنم. من هم مثل همیشه پرسیدم کجا را باید امضا کنم و بعد یک روان نویس خیلی خوش رنگ سبز آبی از جامدادی ام برداشتم و فرم را امضا کردم. سوپروایزرم با دیدن فرم لبخند زد و گفت فقط یک مشکل خیلی خیلی کوچولو وجود دارد الان. گفتم من جای درست را امضا کردم گفتند مشکل رنگی است که باهاش امضا کردی و من دو ریالیم افتاد! البته ایشان مجدد توضیح دادند که این فرمها را منشی بخش پر می کنند و همه اصولا با خودکار آبی امضا می کنند و اگر دو رنگ بشود مایه دردسر میشود چون تابلو میشود که دو نفر این فرم را پر کرده اند. کلی هم عذر خواهی کردند! که من می دانم احمقانه است اما رویه الان این است و من خودم هم ناراضیم و اینها. من گفتم بدهید لاک بگیرم دوباره با خودکار آبی امضا کنم گفتند نمیشود نباید خط خوردگی داشته باشد. گفتم دوباره پرینت بگیرید گفتند نمیشود. گفتم لاک بگیرم کپی کنم کپیش را بدهیم به منشی گفتند نه خیر! تابلو میشود! گفتم دیگر یک راه بیشتر نمانده- به شوخی گفتم- که خانم منشی از روان نویس من استفاده کنند. گفتند دقیقا تنها راه حل همین است. گفتند من برای خانم منشی یک یادداشت میگذارم که حواسش باشد. روان نویس من را هم گرفتند و ضمیمه فرم کردند. کلی خندیدیم سر این موضوع!!! گفتم بنویسید که بعدش به من برگردانند ها! من این روان نویسم را خیلی دوست دارم!! حالا ببینیم دیگر! نتیجه گیری اینکه هیچ وقت در امضا کردن فرم های اداری از لوازم التحریر شخصی منحصر به فردتان استفاده نکنید که ممکن است اینجوری بشود.

  
نویسنده : شیث ; ساعت ۱٢:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٧
تگ ها :