نگاه برابرانه

دیده بود که دوست دارد ابراز محبت کند ولی شرم نمی گذارد.

بعد از مدتها، به بهانه ای پسرک برایش نوشته بود دوستت دارم. با خودش فکر کرده بود که چقدر خود درگیری داشته تا این کلمات را بنویسد!

به دوستش ماجرا را گفته بود. دوست پرسیده بود کجایی است؟ جواب گرفته بود هندی! دوست گفته بود ولش کن.

تعجب کرده بود! با خودش فکر کرده بود کاش می شد آدمها را بدون در نظر گرفتن ملیت و رنگ پوست و سایر چیزهایی که در کنترل خودشان نیست ببینیم.

با خودش فکر کرده بود واقعا کدام یک بهتر است؟ پسرک آلمانی که دوستش دارد -اگر چه که به زبان نیاورده اما مجبتش را نشان داده- یا این پسرک هندی که برایش دوستت دارم نوشته؟ دید هر دو بنا بر قضاوت انسانی بالاتر از میانگینند و البته خیلی به هم نزدیک. فرض کرد اگر ایندو نفر به جای هم بودند چقدر متفاوت بودند به این نتیجه رسید با آنچه هستند خیلی متفاوت نمی بودند.

هدف زیر سوال بردن طرز فکر یا نگاه کسی نیست اما خود ماهایی هم که طرفدار برابری بین انسانها هستیم خیلی وقتها نابرابرانه نگاه می کنیم. همین! 

پی نوشت به نظر نگارنده ! صرف ابراز علاقه کردن کار نادرستی نیست ای بسا که خوب هم باشد البته که بستگی به شرایط  دارد اما در کل می تواند خوب باشد. 

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٩:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱۱
تگ ها :