سقوط هواپیمای سی 130 حادثه تلخ و دلخراشی بود که امیدوارم هیچ وقت دیگر تکرار نشود. امتحان های خدا همیشه سخت است و به نظر من فراق، سخت ترین امتحانی است که یک انسان، به آن آزموده می شود.

اگر چه از دست دادن جمعی از هموطنان، ضایعه بزرگی است؛ اما از دست دادن خود هواپیما هم خسارت است. اشتباه نشود. منظور اصلا این نیست که هواپیما با ارزش تر از جان انسانهاست؛ اما در شرایط کنونی خسارت مالی بزرگی است.

من  یکبار با این نوع هواپیما مسافرت کرده ام. آنچه که در تمام مدت سفر توجه من را معطوف خود کرده بود؛ طراحی بی نظیر و زیبای این هواپیما بود. اگر چه در نگاه اول، فضای درون هواپیمای بدون هیچ تزیینات، خشن به نظر می رسد اما دقت در اجزای موجود در هواپیما و قابلیتهای خاص فضای درون آن، زیبایی های تحسین برانگیزی را در طراحی این هواپیما نشان می دهد. در اين هواپیما ریلهایی در کف برای حمل بار وجود دارد. با نصب تورهایی شبیه تور ماهیگیری- که از سقف آویزان می شوند - در وسط و طرفین بدنه و اتصال تور به پایه هایی که به ریلها متصلند هواپیما آماده حمل نیرو می شود. در این هواپیما مسافران کمربند ایمنی و شماره صندلی ندارند و اثاثیه شان در انتهای هواپیما در برابر چشمان شان قرار دارد و تنها یک توری – از نوع سابق الذکر - برای حفاظت روی بارها کشیده می شود. یادم هست در طول سفر، خانواده ای که فرزند خرد سالی داشتند از یکی از کارکنان هواپیما ساکشان را خواستند تا برای کودکشان لباس گرم بردارند. خدمه مورد سوال، با حوصله ساکها را بلند می کرد و یکی یکی نشان می داد تا ساک مورد نظر یافته شد. به دلیل نظامی بودن هواپیما، تجهیزات گرمایش این نوع هواپیما چندان موثر نیستند و در ارتفاع، فضای داخل بسیار سرد می شود.

در دوران پس از جنگ، نیروی هوایی برای استفاده بهینه و از رده خارج نشدن این هواپیماها از آنها برای حمل بار، نظامیان و بعضا خانواده هایشان و البته جابجایی های خاص اشخاص به نقاط مختلف کشور استفاده می کند. البته فاصله پروازهای متوالی به یک مقصد معمولا طولانی است و صد البته هزینه سفر با این هواپیما بسیار ارزانتر از خطوط مسافری است. 

با خودم فکر می کردم شاید این هواپیما همان هواپیمایی بود که مرا به مقصد رساند. همان که من مجذوب زیبایی- طراحی- اش شده بودم. همانکه که بارها ماموریتهای بزرگ انجام داده بود و در زمان صلح هم به کشور خدمت می کرد. این اتفاق می توانست زودتر از این هم رخ بدهد. همان روزی که من مسافر سی 130 بودم. شاید ...

برای شادی روح در گذشتگان این سانحه دعا کنیم.   

 

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٢:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٩/۱۸
تگ ها :