این پست را دیروز نوشتم و با هزار زحمت ارسال نشد. الان دیدم که ردی از حرفهای دیروزم هنوز هست:

یکی از روزهای هفته پیش,  یکی از محورهای صحبت بچه ها در شرکت، هدیه روز مادر بود. ظهرش بانک رفتم. آنجا هم دو تا جوان بیست و یکی دو ساله بلند بلند در مورد کادوی روز مادر با هم حرف می زندند. 

همانروز توی بانک موبایل یک مشتری زنگ زد. آهنگ آنت بود (بچه های آلپ). لبخند روی لب خیلیها نشست. گوشی هم پیدا نمی شد و ما همه در حس و حال خوب شنیدن این آهنگ برای دقایقی ماندیم. بعد متصدی باجه از مشتری محترم پرسید این آهنگ چه کارتنی بود؟ و چند نفر زیر لب گفتند آنت!!! البته بدیهی است که مشتری محترم جواب دادند.

امروز به این فکر کردم که طفلک آنت مادر نداشت و چقدر از این موضوع ناراحت بود.  

چند تا آدم این روزها دلتنگ مادرهایی هستند که نیستند؟!  

 

 

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٧:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱۱
تگ ها :