بعضی وقتها آدمها برات مثل معما می‌شند. انگار بعضی از این بعضیها خودشون میان سر راهت می‌ایستند که حلشون کنی. زمان می‌گذره. با داده‌هایی که داری سعی می‌کنی معما رو حل کنی. جوابها بعضی وقتها غیر قابل باورند. با عقلت جور درنمیان پس نتیجه می‌گیری که اشتباهند چون داده‌هات کامل نیستند. اما جوابت می‌تونه درست باشه. بازم مرور زمان نشون می‌ده. بعضی وقتا جواب بدست اومده خوشحالت می‌کنه بعضی وقتا هم ناراحت. اما چون حدس هستند هیچ کدوم نمی‌تونند مبنا در تعاملاتت بشند. بازم باید زمان بگذره. مرور زمان خودش بخشهایی از این معماهای پیچیده رو حل می‌کنه. بعضی از معماها رو نباید اصلا سراغ حلشون رفت، حل نشده باشند  خیلی بهتره. ولی اینو وقتی که حل شدند یا در واقع، به جوابی رسیدی که قانعت کرد می‌فهمی.

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۸/٢٤
تگ ها :