روزه خوران

 

در شركت معظم، از اول ماه مبارك مراسم روزه خوران برگزار مي شود. روزه خورها كه اكثرا از اقشار چاق جامعه هستند با اذان ظهر براي خوردن ناهار، به كتابخانه مي روند البته تا افطار هم اضافه كار مي مانند و  افطار نكرده راهی خانه نمی شوند! من اين همکاران را دو گروه می بينم. گروه اول با افتخار روزه خواری مي كنند و اين رفتار را نشانه ي مدرن بودن خود مي دانند ولی دسته ی دوم با وجود همراهی با گروه اول، ظاهرا قلبا به درستی رفتارشان  باور ندارند چرا كه در حضور روزه داران افسوس مي خورند كه اگر مشكل! نداشتند روزه مي گرفتند و در حضور روزه خواران مدعي مي شوند كه تحمل روزه را ندارند و تازه زمانه ي اين حرفها هم گذشته. گروه دوم وقتي براي ناهار مي روند شرمي در چهره دارند يا حداقل من اينطور برداشت كرده ام. شايد من روزه دار، مأجور تر از آن روزه خوار نباشم. ادعايي هم نيست! اما شرم گروه دوم مرا به ياد اين جمله ي معصوم (ع) مي اندازد كه به گروهي که رفتار نادرستی داشتند و البته روزه خوارهم نبودند فرمودند چه معصيت بي لذتي مرتكب مي شويد!

اين حرفها مربوط به آدمهاي سالمی است كه روزه خواری می كنند همانها كه روزه نمی گيرند و رژيم لاغری را هم ترك نمی كنند. بيمارها حساب متفاوتی دارند.  

  
نویسنده : شیث ; ساعت ۱٢:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/٧/٢٤
تگ ها :