كار كردن

 

تازه كه به اين شركت آمده بودم، همكاران درباره ي انواع كارها و پروژه ها توضيح مي دادند تا با وظايف و كارها آشنا شوم. در يكي از همين برنامه هاي توضيحي، همكار محترم فرمودند ضمنا كارهاي تايپ  هم با خودت است. كلي تعجب كردم گفتم منشي كه زياد داريد! گفتند اينطوري سريعتر است؛ منشيها كارهاي زيادي دارند و اشتباه تايپي زياد مي كنند و .... ضمنا تاكيد كردند كه يك وقتي سهوا كار تايپ به منشيها ندهم كه كار نادرستي است. ناراحت می شوند و ممکن است برخورد تندی بکنند. گفتند مطمئن باش خودت تايپ كني بهتر و سريعتر است و خلاصه كلي دليل از اين دست. بعد هم سيل كارها به سوي من سرازير شد كه بايد تايپ گزارش هر كدام را هم مي كردم و سخت ترين قسمت کار هم تایپ بود. بعد از چند روز، ميز من تعيين شد.(اين ميز پشت پارتيشن يكي از منشيها قرار دارد). هر روز از صبح تا عصر صداي صفحه كليد مي آمد و من مطئن شده بودم منشيهاي شركت خيلي زحمت كش هستند.می ديدم منشي ما هر روز از صبح تا شب كار مي كند كلي اضافه كار مي ماند و با اينهمه، باز هم تايپهاي روساي واحد ما و واحد مجاور تمام نمي شود! يك روز به همكاري كه وظيفه ي تايپ را برايم تبيين كرده بود گفتم:اين منشي ما واقعا كارش زياد است كاش يك منشي ديگر استخدام كنند! انجام اين همه كار به تنهايی واقعا مشكل است. با تعجب نگاهم كرد و گفت چطور؟ گفتم خيلي تايپ مي كند. گفت شما دلت براي منشي ها نسوزد ما بيشتر دلسوزي لازم داريم. به دليل قوانين نيوتن، عكس العمل من هم در جواب ايشان تعجب بود. اما كمي كه گذشت حقيقت بر من آشكار شد. واقعيت اين است كه منشي محترم ما تايپ مي كند اما نه كارهاي محوله را. ايشان چت مي كنند!!! با فرزندانشان در منزل، با دوستانشان و سايرين. وقتي واحد انفورماتيك تصميم گرفت براي افزايش بهره وري كاركنان، چت را محدود كند آنقدر شلوغ كرد كه حد نداشت. به هر كس كه مي توانست زنگ زد و جالب اينجا بود كه حرفهاي خودش را از قول ما مي زد؛ مثلا مي گفت ما نمي خواهيم! باز بودن چت چه مشكلي دارد؟ بعد هم در پاسخ سوال چه كساني مخالف اين اقدامند؟ مي گفت همه! من مي دانم بچه هاي واحد فني (واحد ما) همه مخالفند. حيف كه من اين طرف ديوار بودم!! البته من گوش نمي دادم ولي ايشان آنقدر بلند حرف مي زدند كه ما هم مستفيض مي شديم. سرانجام هم مبارزات منشيها به رهبري منشي ما به نتيجه رسيد و چت همچون گذشته ها باز ماند. لازم به ذكر است كه شركت ما تماما دولتي نيست و حدود نيمي از سهام آن متعلق به بخش خصوصی است!

  
نویسنده : شیث ; ساعت ۱۱:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٧/۱٠
تگ ها :