خاطره

پنج شنبه جشن وروديهای جديد دانشگاه است. چهلمين دوره ی وروديها! اين چند روز که ثبت نام دانشگاههاست و دانشجوهای جديدالورود و قديم الورود در تکاپوی ثبت نامِ  هستند، خاطرات دوران دانشجويی من هم کمی پر رنگتر شده اند به همين دليل خاطره ای از ترمهای اول دانشگاه را نقل می كنم.

استاد عزيز و حل تمرينهای مربوطه كلی تبليغ كرده بودند امتحان ميان ترم آسان است. ما هم درس نخوانده  سر جلسه رفتيم كه نمره ی متوسطی بگيريم. ترمهای اول بود و همه احساس می كردند برای رفع خستگی كنكور هم شده بد نيست چند ترمی شل بگيرند . من خودم هم بسيار دوست داشتم نمره ی كم گرفتن را تجربه كنم!

پای عمل كه رسيد اوضاع خيلی خراب شد. ميانگين ششصد و پنجاه نفر(اگر اشتباه نكرده باشم) هفت و شش دهم شد.  رقم بعد از مميز را دقيق به خاطر ندارم اما مطمئنم عدد صحيح هفت بود. حدود ۱۲۰ نفر بالای ده شده بودند و بقيه زير ده. اين نتيجه همه را شوكه كرد. خيليها انتظار شش و هفت نداشتند! اين بود كه جمع كثيری تصميم به حذف w گرفتند. اين خبر به استاد هم رسيد. استاد عزيز ما در واكنش به اين خبر در كلاس سخنرانی بلند بالايی ايراد فرمودند و خواهش كردند روزی ۲-۳ ساعت درسشان را بخوانيم تا آخر ترم بتوانيم نمره ی خوبی در حد ۱۲-۱۳ بگيريم و البته بسيار خواهش كردند كه كسی حذف نكند. در پاسخ به استاد يكی گفت: ما اگر به ازای هر درس روزی ۲ ساعت هم درس بخوانيم در شبانه روز وقت كم می آوريم! آخر سر هم معدلمان ۱۳ خواهد شد! پس از سخنان حضرت استاد، عده ای از جماعت مصمم به حذف، دچار ترديد شدند و برای كاهش اين ترديد عده ای تصميم گرفتند  استخاره كنند و بعضی هم فال حافظ بگيرند.

ماجراهای اين استخاره ها و فالها هم بسيار جالب بودند؛ اما زيباترين آنها برای من فالی بود كه برای يكی از بچه ها آمده بود و حجت بسياری افراد شد. فال اين بود:

   نصيحتی كنمت بشنو و بهانه مگير              هر آنچه ناصح مشفق بگويدت بپذير

اسم استاد عزيز ما مشفق بود و در نتيجه صاحب فال و مريدان حضرت حافظ حذف w نكردند و آخر ترم با نمره ای بين ۱۲ تا ۱۴ درس را پاس كردند. 

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٩:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/٦/٢٧
تگ ها :