پيشواز روز مادر

قسمتهايي از دعاي امام سجاد(عليه السلام)- از صحيفه سجاديه- درباره پدر و مادر را به مناسبت روز مادر -پیشواز- اينجا نقل مي كنم. اگر دوست داشتيد و به اصلش دسترسي نبود بخوانيد. اين هم هديه معنوي ما باشد به مادر و پدرمان.(گفتم کمی حرف حساب بزنم.خودم هم که این کاره نیستم پس ...) 

«...خدايا مرا چنان كن كه از والدينم همچون از پادشاه ستمكار بترسم و همچون مادر مهربان در مورد ايشان خوشرفتاري كنم. فرمانبرداري و نيكوكاري درباره ايشان را در نظرم از از لذت خواب در چشم خواب آلوده لذيذتر و در كام دلم از شربت گوارا درمذاق تشنه گواراتر ساز تا آرزوي ايشان را بر خود ترجيح دهم و خشنوديشان را بر خشنودي خود بگزينم و نيكويي ايشان را در مورد خود- هرچند كم باشد- بسيار ببينم و نيكويي خويش را درباره ايشان – گرچه بسيار باشد- كم شمارم. خدايا صدايم را در گوششان ملايم ساز و سخنم را برايشان خوشايند كن و خويم را براي ايشان نرم ساز و دلم را برايشان مهربان نما و مرا نسبت به آن دو سازگار و مشفق گردان. 

خدايا ايشان را در برابر پرورش من جزاي نيكو ده و در مقابل گرامي داشتنم مأجور دار و آنچه در كودكيم منظور داشته اند برايشان منظور فرماي.

خدايا هر آزار كه از من به ايشان رسيده يا مكروه كه از من به ايشان پيوسته يا هر حقي كه در مقام ايشان از طرف من تضييع شده پس آن را وسيله ريختن گناهان و بلندي درجات و فزوني حسنات ايشان قرار بده.

 اي كسي كه بديها را به چندين برابرش از خوبيها تبديل مي كني! خدايا هر تند روي كه در گفتار با من كرده اند يا هر زياده روي كه درباره من روا داشته اند يا هر حقي كه از من فرو گذاشته اند يا هر وظيفه كه در انجامش درباره من كوتاهي كرده اند پس من آن را به ايشان بخشيدم و آن را وسيله احسان درباره ايشان ساختم و از تو مي خواهم كه بار و بال آن را از دوش ايشان فرو گذاري زيرا كه من نسبت به خود گمان بد به ايشان نميبرم و ايشان را در مهرباني نسبت به خود مسامحه كار نمي دانم و از آنچه درباره ام انجام داده اند ناراضي نيستم- اي پروردگار من- زيرا كه رعايت حق ايشان بر من واجب تر و احسانشان به من قديمتر و نعمتشان نزد من بزرگتر ازآن است كه ايشان را در گرو عدالت كشم يا نسبت به ايشان معارضه به مثل كنم و گرنه -اي خداي من- طول اشتغال ايشان به پرورش من و شدت رنجشان در پاس داشتنم چه خواهد شد؟و تنگي و عسرتي كه در راه رفاه من تحمل كرده اند كجا به شمار خواهد آمد؟ هيهات! ايشان نمي توانند حق خود را از من استيفا كنند و من نمي توانم حقوقي را كه بر ذمه من دارند تدارك كنم و وظيفه خدمت ايشان رابه جاي آورم.

 پس...مرا در زمره كساني كه پدران و مادران خود را خوار مي دارند قرار مده.

 خدايا بر محمد و آل و نسل و تبار او رحمت فرست و پدر و مادر مرا به بهترين امتيازي كه به پدران و مادران بندگان مؤمنت بخشيده اي اختصاص ده اي مهربانترين مهربانان.

خدايا در پي نمازها و در قسمتي از اوقات شب و در ساعتي از ساعات روزم ذكر ايشان را از يادم مبر.

 خدايا بر محمد و آل او رحمت فرست و مرا به وسيله دعايم درباره ايشان و ايشان را به سبب مهربانيشان درباره من مشمول آمرزش حتمي قرار ده و به وسيله شفاعت من به طور قطع از آنان خشنود شو و ايشان را با اكرام به سر منزلهاي سلامت برسان....» 

  
نویسنده : شیث ; ساعت ٧:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٤/٢۱
تگ ها :